Is het groeien in vertrouwen en overgave niet de grootste gift van het creatieproces?



Dear Creatives,


Wij zijn goed in de samenwerking in het etherische. Waarschijnlijk omdat we dit in eerdere levens veel gedaan hebben. Maar hoe gaan we in dit leven om met het belichamen? Van onszelf, onze creatieve natuur en de creaties die daaruit mogen voortvloeien?


Op dit moment worden wij, levenskunstenaars, uitgedaagd om met eenzelfde openheid, vertrouwen, LEF en level van in-tune zijn als in het etherische rijk ook de fysieke fase te belichamen. Het proces van vormgeving. Vorm is niet enkel een object het is iets om met anderen te connecten. Zoals een business, een programma, project, objecten, content, etc.


De stappen voor de geboorte van onze creatie. In het etherische stuk is ons persoontje nog rustig en op de achtergrond, want alles voelt helemaal kloppend en in flow in de energie. Maar tijdens de vormgevende fase komt hij online: “Jaaa hallo, mag ik even! Want deze creatie draagt mijn gezicht! Je wilt dit via mij brengen. Hoe moet ik dit serveren? Wat ga ik ermee verdienen? Past dit wel bij wat mensen van mij verwachten? Kan ik dit wel?” etc.


Angsten rond zekerheid komen op, allerlei dingen worden om onze oren geslingerd. “Je hebt nu al tijd en energie besteed aan deze creatie, dus nu moet het komen ook.” “Hoe kan ik er geld mee verdienen?” “Is het wel goed genoeg?” Dit kan heel verwarrend zijn. In het etherische rijk was het zo kalm en nu zijn er verschillende stemmen. Dat kan ervoor zorgen dat we het gevoel hebben ‘het kwijt te zijn’ of ‘dat het toch niet de bedoeling is’. Ik ken ook de route om op dit punt te gaan voor een stortbevalling. Weerstand om werkelijk te doorvoelen. Let’s get it over with.


Wat er werkelijk in bovenstaand voorbeeld gebeurt, is dat de stemmen van ons persoontje de zuivere instructies van de creatie overstemmen. En daar is de oefening. Voor mij, voor ons. De oefening is om de stemmen te onderscheiden en de stemmen die klaar zijn om los te laten, helemaal te doorvoelen. Laten we die ruimte voor onszelf scheppen. Het is een onderdeel van het creatieproces: het aankijken van wat verouderd is. Het is een van de redenen waarom een creatie ons vindt: het is een initiatie om iets verouderds los te laten en hierdoor meer van jezelf te worden. Is dat niet de grootste gift van het creatieproces; het groeien in vertrouwen en overgave?


Als we hier de ruimte voor nemen, voorkomen we onderdrukking van spanning die na of tijdens de geboorte van je creatie omhoog komt. Dan ben je er zeker van dat sommige keuzes niet voort zijn gekomen uit zuivere instructies van de creaties, maar vanuit de angst-stemmetjes.


Als je dingen hiervan herkent, kijk met zachtheid naar je vorige creaties, naar jouw creatieprocessen, naar jezelf. Het creatieproces is een groeiproces. Een ongoing proces dat bewust en moeiteloos mag zijn.

5 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven