Hoe mijn co-creatorschap werd herboren

Als eerste blogpost wil ik met jullie mijn persoonlijke verhaal delen. Vertellen over mijn proces in het zien van onzuiverheden in mijn eigen co-creatorschap, en het opschonen en herboren worden van die delen.


Ter verduidelijking beschrijf ik kort wat ik versta onder co-creëren, co-creatorschap en co-creatie:

  • co-creëren: diep toegewijd zijn aan jouzelf en jouw co-creatorschap. Het willen zijn van een kanaal voor de visioenen en creaties die bedoeld zijn om door jou heen te stromen. Toegewijd zijn aan elke stap in de cirkel van het co-creatieproces. Die creatiecirkel herinneren en toepassen.

  • co-creatorschap: het zijn van een kunstenaar/artiest. Het is het bewust en actief co-creëren omdat jij hier op aarde bent als kanaal/brug tussen het Spirituele Rijk en het Rijk van de Kunsten.

  • co-creatie: een creatie waarmee is samengewerkt in de energie tot het klaar was om vormgegeven te worden. Die creatie is voelbaar gerijpt: het spreekt voor zich. Het is volledig vol en vervuld. Het is de toegang naar de mysteriën evenals de toegang tot diep mens-zijn. Dat is kunst.

(Ik vertel dit in een bepaalde volgorde, omwille van het overbrengen van dit verhaal, maar natuurlijk gebeurde dit met elkaar en door elkaar heen.)


In november/december ‘21 had ik een plafond bereikt. Dit voelde vooral als een luide roep om naar binnen te keren. Zodat ik kon voelen wat er nodig was en mij te openen voor wat het leven/hogere levels wilden. Ik luisterde naar die roep, maar er was heel veel weerstand op. Weerstand op het opnieuw doormaken van ‘zo’n periode’. Bij het denken aan ‘zo’n periode’ kwamen er namelijk veel oude beelden omhoog. Ik was bang voor periodes zoals ik die meerdere malen bewust of onbewust had opgezocht. En hoewel daarin altijd kansen lagen voor transformatie en een uplevel, werden het donkere, destructieve periodes van controle-grijpen en patronen van slachtofferschap.


Dit keer voelde ik wel, oké oké, natuurlijk word ik hier naartoe begeleid, hier ligt juist mijn goud. Op meerdere niveau’s. Twee ervan zijn nu belangrijk. Eén: deze periode is er voor heling, transformatie en bewustzijnsshift voor mijn whole being. Twee: juist ‘zo’n periode’ is er voor heling en transformatie van mijn co-creatorschap.


Want…


… Terwijl ik mijzelf dit keer leerde dragen in een periode van diepe overgave en naar binnen kering, leerde ik dat dit een belangrijke schakel is in het co-creatieproces. Wanneer de innerlijke masculiene energie een zuiver en stevig fundament neer kan zetten, kan de feminiene energie, het ontvangen van visioenen en creaties, zich veilig openen. Die samenwerking en balans is essentieel in zuiver co-creatorschap. In deze periode van diepe overgave kon mijn innerlijke feminiene energie herboren worden en mijn masculiene energie worden opgeschoond.


… Terwijl ik scherp voelde welke patronen en overtuigingen binnen zo’n periode de kop opstaken, leerde ik dat schijncontrole en houvast zoeken in straffen en belonen precies de dingen waren die mij blokkeerden in mijn groei. En voorheen ging het controle-grijpen in zo'n periode door het dak. Nu was het zo ver over de datum, grote brokken gleden als vanzelf van mij af. Er zitten nog wat restjes, maar de (grote voorouderlijke) angel is eruit.


… Terwijl ik door de weerstand heen werkte op periodes ‘als deze’, kwamen er zoveel oude beelden omhoog. Oude beelden waar ik nog altijd mee rond zeulde. En die oude beelden waren (niet geheel toevallig) verbonden aan het kunstenaarschap, want het was in de jaren dat ik actief als kunstenaar werkte waarin ik deze periodes doorging. Alle valse ideeën die zich toen vormden over wat kunstenaar zijn is, wat kunst is en hoe het creatieproces eruit ziet, mochten geherdefinieerd worden. De beelden die ik had verzameld van ‘zo’n periode’ kon ik nu loslaten.


… Terwijl ik mijzelf leegde van alles wat niet meer meekon en mijn innerlijke mannelijke en vrouwelijke energie begonnen te dansen, zette ik een tempel voor mijzelf en daarmee voor iedereen die hierin komt herinneren en toepassen neer. Ik kon de tempel nu niet alleen voor mijzelf bouwen en dragen, maar ook de verwachte bezoeker erin ontvangen.


Binnen dit proces kon ik steeds helderder zien. Wolk voor wolk zag ik mijn eigen hemel openbreken. Een uplevel. Naar precies die plek waar God mij nu wil hebben. Een intense sturing naar het willen zijn van levend voorbeeld van zuiver co-creatorschap. De codes daarrond ontgrendelen, een nieuw template voor kunst en kunstenaarschap co-creëren en hierin delen met de wereld.


Het proces in het zien van de onzuiverheden in mijn eigen co-creatorschap werd dus precies aangepakt op de plek waar de meeste ‘winst’ te behalen was, waar het goud lag. (En dat is vaak juist de plek waar de meeste weerstand/onderdrukking zit om naartoe te gaan. En er veel dieper in te gaan dan ik dacht dat ik kon gaan.) Ik werd in het ‘niets’ gestuurd om in dit niets alles te hervinden.


Daarna werd het BIG FUN. Een bizarre eureka-periode. Ik kon helder zien wat nu mijn missie is, waar mijn gidsen mij geduldig naartoe navigeerden. Alle puzzelstukjes vielen op z’n plek. Vergeten herinneringen kwamen plots omhoog en alles klikte ineen. Nog nooit had ik zo’n diepe vrede en rust ervaren. Ik had toegang gegeven aan God, aan overgave, aan sturing, aan mijn intuïtie, aan being, aan doing, aan wat er wil. Aan het leven. En elke dag bid ik dat die deuren zich meer en meer mogen openen.


11 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Ik zie een actief als-dan programma dat een blok vormt in het creatieproces. Het vormt een blokkade voor de creatie en voor jou als co-creator. De klassiekers (voor velen van ons herkenbaar) uit het a